Verwoesting in Libanon

De oorlog in het Midden-Oosten speelt zich af op meerdere fronten. Een van die fronten is Libanon, de thuisbasis van de militante beweging Hezbollah. Die beweging werd eind jaren 80 opgericht, toen Israël Zuid-Libanon bezet hield. Al sinds de oprichting zijn Hezbollah en Iran belangrijke bondgenoten in de strijd tegen hun gezamenlijke vijand: Israël.

Door de oorlog in Iran laait de strijd tussen Hezbollah en Israël weer op. De militante beweging mengde zich in de oorlog nadat de Iraanse opperste leider Khamenei werd gedood bij Amerikaans-Israëlische aanvallen. Sindsdien vuurt Hezbollah dagelijks raketten en drones af op Israël. Israël voert aanvallen uit op Libanees grondgebied en zegt het huidige conflict te gebruiken om Hezbollah te ontmantelen, maar neemt daarbij ook gebied in Libanon in.

Al wekenlang zijn er hevige Israëlische bombardementen in het zuiden van Libanon, de zuidelijke buitenwijken van de hoofdstad Beiroet en de Bekaa-vallei. In het zuiden van het land is Israël ook een grondoffensief gestart.

Israël voert regelmatig aanvallen uit in bewoond gebied en claimt dat daar Hezbollah doelen zijn. Dat is onmogelijk onafhankelijk te verifiëren.

Aanvallen in bewoond gebied betekent veel burgerslachtoffers. Iedereen, inclusief journalisten en hulpverleners, loopt gevaar. Dat is in strijd met het oorlogsrecht.

Inmiddels zijn er al ruim 1000 doden en zo’n 4000 gewonden.

De strijd tussen Israël en Hezbollah heeft enorme gevolgen voor veel Libanezen, die ongevraagd in deze oorlog worden meegezogen. Israël vernietigt doelbewust dorpen en infrastructuur, zodat bewoners niet meer terug kunnen. Die tactiek heet de Dahiya-doctrine. Volgens deze militaire tactiek wordt geen onderscheid gemaakt tussen de militante beweging en de burgerbevolking en worden bewust op grote schaal burgerdoelen aangevallen. Door disproportioneel geweld in te zetten, hoopt Israël niet alleen Hezbollah te dwarsbomen, maar ook de militie los te weken van diens achterban.

De Israëlische luchtmacht vernietigde meerdere bruggen over de Litani-rivier. Volgens Israël omdat die bruggen gebruikt worden door Hezbollah om militaire goederen te vervoeren en operaties uit te voeren.

Door deze bruggen te verwoesten sluit Israël wegen en gebieden niet alleen af voor Hezbollah, maar vooral ook voor de Libanese bevolking én hulpgoederen.

Naast aanvallen voert Israël ook evacuatiebevelen uit. Ruim een miljoen Libanezen zijn inmiddels op de vlucht. Het gebied dat Israël ontruimt wordt steeds groter.

Op dit moment beslaat het door Israël ontruimde gebied zo’n 14 procent van het totale land.

De Israëlische premier Netanyahu doet dat omdat hij een grote bufferzone – een soort niemandsland – in het zuiden van Libanon wil. Hij zegt dat te doen om veiligheidsredenen: om controle te hebben over wie er in- en uitgaat, wie er woont en om te voorkomen dat Hezbollah raketten en drones kan afvuren vanuit Zuid-Libanon.

Ook in Beiroet kregen vier wijken evacuatiebevelen. Volgens Netanyahu omdat dat Hezbollahwijken zijn. Maar er wonen ook veel burgers. Inmiddels staat een gebied net iets kleiner dan Leiden leeg.

Mensenrechtenorganisatie Oxfam Novib en de Verenigde Naties maken zich grote zorgen om het humanitaire leed en deze bezetting. Zij vrezen voor een tweede Gaza.

De extremistische Israëlische minister Smotrich ontkent dat niet. Hij zei dat de zuidelijke buitenwijken van de Libanese hoofdstad "er spoedig uit komen te zien als Khan Younis in Gaza". Diezelfde minister zei dat de Litani-rivier wat hem betreft de "nieuwe grens" van Israël wordt.

Eén op de vijf Libanezen is op dit moment ontheemd. Het einde van het conflict is niet in zicht. De Israëlische legerchef Zamir zei dat het leger de "langdurige campagne" tegen Hezbollah nog maar net is begonnen. En zolang de VS Israël geen halt toeroept, kan het land doorgaan met de aanvallen op Libanon.